Tegenwoordig wordt steeds meer digitaal. Zelfs ons het bankieren gaat digitaal via het internet. Is het allemaal wel zo veilig want als iedereen het doet betekend niet dat het ook veilig is.

De postbank introduceerde het Internetbankieren met de dienst Girotel. Bij deze dienst wat het de bedoeling dat je een programma installeerde op je computer. Daar alle wijzigingen deed en als je klaar was kon je via een telefoonlijntje alles updaten. Toen dit in 1986 werd gelanceerd was computercriminaliteit nog ver van ons bed. Het was niet beveiligd maar was toen ook niet nodig.

Vandaag de dag is het iets anders. We kunnen gewoon inloggen bij de bank op een internetpagina en we kunnen ons identificeren met een reader of telefoon. Bij elke actie die je wilt doen moet je jezelf weer identificeren en je gegevens weer inkloppen. Alles wordt vervolgens versleuteld verstuurd over het internet met het ssl protocol via het https protocol. Overal is over nagedacht maar is het daarom veilig? Nee.

Het transport van het verkeer is goed beveiligd maar de gebruiker zijn pc niet. Door gebruik te maken van een man in the middle attack is het mogelijk om uw opdracht aan te passen voordat het in het beveiligde gedeelde komt voor transport. In eerste instantie heeft u niets door en de bank ook niet. Totdat u een keer uw afschriften kijkt. Over het algemeen is de bank heel erg coulant in dat gevallen want de bank wil geen slechte naam en in het algemeen is het voor een computer crimineel ook niet interessant om de gewone consument te beroven. Maar veilig is het niet. Alles wat beveiligd moet worden is niet veilig. Want alle beveiligingen kunnen worden gekraakt.